شوالیه با تعجب به دور و اطراف نگاه کرد.همه جا خیلی شلوغ بود .شوالیه با تعجب از یکی از آدمها پرسید: چرا این همه ادم بيكار اينجا ايستاده اند وى گفت: منتظرند.شواليه گفت:منتظر چه؟ مرد با دست به روبرو اشاره كرد وگفت:منتظرند تا كسي را كه انجا است بينند و با او حرف بزنند.شواليه پرسيد چرا؟مرد به سرعت از او دور  شد.شواليه بدون انكه پاسخ سوالش را بگيرد به طرف جايي كه مرد نشان داده بود به راه افتاد. در انجا يك نفر شبيه بقيه ادمها نشسته بود.شواليه سلام كرد مرد گفت اول تو بگو.شواليه متعجب پرسيد چه بگويم؟ مرد گفت هر چيزي را براي گفتنش به اينجا امده اي .شواليه خنديد و گفت خوب راستش من دنبال راهي براي .....را.هي براي ........اصلا ولش كن و سكوت كرد.سپس دوباره  گفت مردم براي چه پيش شما مي ايند؟ مرد خنديد و گفت:براي اينكه بگويند و بشنوند.شواليه پرسيد چه چيز را؟مرد گفت نديده ها ونشنيده ها را و باز خنديد.شواله پرسيد مگر خودشان نمي توانند اينكار را بكنند؟مرد خنديد و سپس اهي كشيد و گفت:اينروزها همه به ياداوري نياز دارند من به انها ياداوري مي كنم.شواليه پرسيد چه چيزي را؟ مرد گفت انچه دارند و انچه مي توانند داشته باشند.شواليه كمي فكر كرد و گفت پس خودت چي.چه كسي به خودت ياداوري مي كند؟ مرد دوباره خنديد وسپس سكوت كرد! شواليه ديگر درنگ نكرد و به راه افتاد  اما تمام مدت به مرد فكر مي كرد.مردي كه تنها با يك طرف صورتش مي خنديد!!!!!